სამი რამ, რაც წყევლასავით მოქმედებს თქვენზე და თქვენს აურას “ანგრევს”

ას-ტრო-ლო-გი-ა-ში ჩა-ხე-დულ-მა მკი-თხვე-ლებ-მა კარ-გად იცი-ან, რომ არ-სე-ბობს კარ-მა და კარ-მის კა-ნო-ნე-ბი, რომ-ლის მი-ხედ-ვი-თაც სამ-ყა-რო კა-ნონ-ზო-მი-ე-რე-ბის პრინ-ციპს ემ-ყა-რე-ბა და ყვე-ლა-ფე-რი ის, რაც ჩვენ-შია, ანა-რეკლს ჰპო-ვებს სამ-ყა-რო-ში. ანუ სხვა სი-ტყვე-ბით და ხა-ტოვ-ნად რომ ვთქვათ, "კო-კა-სა ში-გან რაცა დგას იგი-ვე გად-მო-დინ-დე-ბის", შე-სა-ბა-მი-სად, ნე-ბის-მი-ე-რი ჩვე-ნი ქმე-დე-ბა და საქ-ცი-ე-ლი, ასახ-ვას ჰპო-ვებს სამ-ყა-რო-ში და კოს-მო-სი ყო-ველ-თვის გვპა-სუ-ხობს ჩა-დე-ნი-ლის ადეკ-ვა-ტუ-რად. დღეს იმა-ზე მინ-და გე-სა-უბ-როთ, თუ რა გავ-ლე-ნას ახ-დენს სი-ტყვე-ბი ჩვე-ნი კარ-მუ-ლი გზის გან-ვი-თა-რე-ბა-ზე. არ-სე-ბობს სამი ყვე-ლა-ზე ძლი-ე-რი ან-ტი-ე-ნერ-გე-ტი-კუ-ლი არხი, რომ-ლი-თაც ადა-მი-ა-ნი ყვე-ლა-ზე მე-ტად იბინ-ძუ-რებს სა-კუ-თარ აუ-რას. ტყუ-ი-ლი - ტყუ-ი-ლის ორი ფორ-მა არ-სე-ბობს, თავ-დაც-ვი-თი და ინ-სტინ-ქტუ-რი. ორი-ვე შემ-თხვე-ვა-ში აქ-ტი-ურ-დე-ბა გარ-კვე-უ-ლი სა-ხის ენერ-გე-ტი-კა "თა-მა-სი", რო-მე-ლიც თა-ვის მხრივ ადა-მი-ანს უბიძ-გებს იცხოვ-როს ილუ-ზო-რულ (გა-მო-გო-ნილ) სამ-ყა-რო-ში, რაც თა-ვის მხრივ ააქ-ტი-უ-რებს ქა-ოსს თა-ვად ამ ინ-დი-ვი-დის-ვე გარ-შე-მო. ხში-რად გი-ნა-ხავთ ალ-ბათ ერთი შე-ხედ-ვით ლა-მა-ზი, წარ-მა-ტე-ბუ-ლი და მარ-ტო-სუ-ლი ადა-მი-ა-ნი. ეს ზუს-ტად ზე-მოხ-სე-ნე-ბუ-ლი ენერ-გია "თა-მა-სის" დამ-სა-ხუ-რე-ბაა. ჩვენ თა-ვად ვა-შე-ნებთ გა-ურ-კვევ-ლო-ბის კედ-ლებს გარ-შე-მო და ტყუ-ი-ლი, რო-მელ-საც ყო-ველ-დღე თით-ქოს-და უმ-ნიშ-ვნე-ლო სა-ჭი-რო-ე-ბი-სას ვი-ყე-ნებთ, ადა-მი-ა-ნებ-ში ჩვენ მი-მართ გარ-კვე-ულ ბა-რი-ერს იწ-ვევს. ამაო ლაქ-ლა-ქი - ჭო-რა-ო-ბა, დრო-ის გა-საყ-ვა-ნად ამ-ბე-ბის გა-ზი-ა-რე-ბა და გა-მო-გო-ნილ-შე-ლა-მა-ზე-ბუ-ლი ის-ტო-რი-ე-ბი ადა-მი-ა-ნის აუ-რას აბინ-ძუ-რებს და ასუს-ტებს. ეს ყვე-ლა-ფე-რი კი აფერ-ხებს ინ-ტუ-ი-ცი-ას. თუკი თქვენ თავს და-ა-ნე-ბებთ ამაო ლაქ-ლაქს და ჭო-რა-ო-ბას მალე შე-ამ-ჩნევთ, რომ ნა-თელ-ხილ-ვის უნა-რი გა-გეხ-სნე-ბათ, ინ-ტუ-ი-ცი-ით გა-ი-აზ-რებთ ბევრ მოვ-ლე-ნას, რი-თაც სა-შუ-ა-ლე-ბა მო-გე-ცე-მათ წი-ნას-წარ და-ა-კო-რექ-ტი-როთ თქვე-ნი ბედი. ბილ-წსი-ტყვა-ო-ბა - კარ-მის კა-ნო-ნის მი-ხედ-ვით ადა-მი-ა-ნი, რო-მე-ლიც ხში-რად ბილ-წსი-ტყვა-ობს ნე-ბა-ყოფ-ლო-ბით აფურ-თხებს ზე-ცას. ამი-ტომ იგი სა-კუ-თარ გზა-ზე იზი-დავს აგ-რე-სი-ას და ბილ-წსი-ტყვა-ო-ბას ასე-ვე. ამი-ტომ არ უნდა გა-გიკ-ვირ-დეთ რა-ტომ ლაგ-დე-ბა თქვე-ნი ცხოვ-რე-ბა ისე, რომ და-უმ-სა-ხუ-რე-ბელ ბრალ-დე-ბებს გი-ყე-ნე-ბენ ან გა-ვალ-დე-ბუ-ლე-ბენ აი-ტა-ნოთ აგ-რე-სია.